Mogę wszystko

Witam! Dziś napiszę post, taki odbiegający od obecnej tematyki bloga. Mianowicie opiszę dziś jedną ze swoich pięknych  Internetowych przyjaźni.. 

22 listopada 2014 roku na grupie "Weedynators" pojawił się filmik pewnej dziewczyny. Grupa w tym czasie tętniła jeszcze życiem, przypadkowo obejrzałam ten filmik. Autorka pytała  czy film jest odpowiedni na informatykę. Materiał był o Dawidzie Kwiatkowskim i w pewnym momencie przewijał się tam fragment z koncertu Dawida 21 lutego 2014 w Białymstoku. Zaciekawiło mnie to więc skomentowałam ten post, po pewnym czasie ta nieznajoma zaprosiła mnie do znajomych. Postąpiłam jak zawsze i napisałam charakterystyczne dla mnie "Znamy się?"  Dziewczyna odpisała mi, że wstawiła filmik na grupę i ja komentowałam, nie kojarzyłam tego. Nie pisałyśmy później więcej, ale pewnego dnia Dawid wstawił daty koncertów z trasy #popandroll i to znów nas połączyło. Zaczęło się codzienne pisanie, na początku nie liczne minuty.  Z biegiem czasu nasze pisanie przeradzało się w godziny a nawet nie przespane noce. Na początku poznawałyśmy się z dnia na dzień coraz lepiej, odliczając jednocześnie dni do koncertu na nadgarstku. Planowałyśmy wspólne akcję i co będziemy robic przed koncertem, jakie prezenty damy Dawidowi. Kilka razy wchodziłyśmy na Omegle z takim samym hasztagiem. Zawsze najpierw takie zdziwienie, a później cały czas z uśmiechem  na twarzy podczas rozmowy. A wracając do naszego odliczania koncert był coraz bliżej, a co się z tym równało? Nasze pierwsze spotkanie! No i stało się 13 marca 2015 roku, wstałam wcześnie rano aby zdążyc na najwcześniejszy autobus. W drodze myślałam jak to będzie, lecz gdy byłam już w Białymstoku przestałam zwracac na to uwagę. Na dworcu czekała na mnie moja siostra cioteczna Paulina, która również jest Kwiatonator. Jak już się spotkałyśmy pojechałyśmy pod klub, było trochę ciężko bo miałam bardzo dużych rozmiarów "ZÓŁTY KARTON" zmierzając do klubu alejką wybiegła do mnie jedna dziewczyna. Ja odrzuciłam prezent na bok i stało się pierwsze nasze spotkanie, pierwsze przytulenie, nieco łez szczęścia i ogromny banan na buźkach. Tego pięknego dnia spędziłyśmy razem około 12 godzin, przez około 9 godzin w temperaturze ujemnej. Ale wspomnienia są piękne, po koncercie trzeba było szybko się żegnac bo ta dziewczyna  miała za chwilę pociąg. Od tego czasu jeszcze się nie widziałyśmy, lecz nadrabiamy to codziennym pisaniem, zwierzaniem się sobie, przeżywaniem wszystkiego i ogólnie. Teraz planujemy spotkanie 19 listopada, czyli w dniu premiery trzecio-czwartej płyty Dawida. A kolejne nasze zaplanowane spotkanie będzie już dłuższe bo kilkudniowe, będzie to 6 grudnia. Tego dnia ta osoba do mnie napisała  i będzie to nasza rocznica. 

Pewnie zauważyliście, że wyżej nie przedstawiłam żadnego imiona. Więc moją Internetową Przyjaźnią od prawie roku jest Anita Kruczkowska. Jest ode mnie o 2 lata starsza, a pomimo tego dogadujemy się świetnie, Zrobiłam dla Anity kilka rzeczy których nigdy nie zrobiłabym dla nikogo innego. lecz nie żałuję! Ona też wiele razy mi pomogła i za to jestem jej mega wdzięczna. Jest teraz jedną  z ważniejszych osób w moim życiu. Mamy wielki plan, który spełnimy chcemy wspólnie podziękowac Dawidowi za siebie na wzajem. DZIĘKUJE! ;)

W moim życiu również pojawiła się inna osobą. Poznałyśmy się po koncercie w Białymstoku, tak się zaczęło, i ciągnie po dziś dzień. Jestem w stanie zrobic dla niej wszystko aby była szczęśliwa. Za to ona jest , wstanie zrobic wszystko abym ja była szczęśliwa. Znamy się też dzięki Dawidowi.  Ona jest cudowną mogę już powiedziec kobietą, zawsze gdy jest na koncercie Dawida do mnie dzwoni, po prostu zawsze o mnie pamięta i jest przy mnie! ;)

Też nie użyłam imienia w wypowiedzi a chodzi o Natalię Dygusie! Opis jest nieco krótszy lecz obie opisane osoby są dla mnie ważne pomimo różnicy wieku.

KOCHAM I TYLE! <3

Następna częśc opowiadania niebawem.